Grasmonitor: grote regionale verschillen

Zo varieert het ruweiwitgehalte van 154 tot 286 gram ruw eiwit per kilo droge stof en het suikergehalte van 45 tot 170 gram per kilo droge stof.

Op een aantal plaatsen weiden de melkkoeien al op etgroen, terwijl anderen nog geen etgroen beschikbaar hebben en het weidegras eigenlijk te lang is. Dit verklaart de grote verschillen in graskwaliteit.

Voederwaarde

Ook in voederwaarde zijn de verschillen groot. Lang gras bevat circa 945 VEM per kilo droge stof, terwijl etgroen ongeveer 1.040 VEM per kilo droge stof bevat.

Etgroen bevat meer ruw eiwit en is sneller verteerbaar. Dit kan leiden tot schommelingen in het ureumgehalte in de melk. Hierop is in te spelen door snijmaïs of een droge baal graskuil bij te voeren.

Lang gras

Weiden op te lang gras van mindere kwaliteit gaat ten koste van de melkproductie. Door tijdig om te weiden en met de bijvoeding aan het voerhek te variëren, is de melkproductie op peil te houden.