Bio-economie

In contacten met politici en bestuurders merk ik dat het besef doordringt dat een bio-economie niet alleen een mooi verhaal is, maar ook gewenst is wegens de schadelijke gevolgen van de ‘fossiele economie’ voor het klimaat en de eindigheid van kolen, gas en olie. Het is bittere noodzaak er vandaag mee te beginnen. De overschakeling van een bijna volledig fossiele economie doe je niet op een achternamiddag. Transities kosten tijd en zijn niet zomaar een feit.
Als het doel van het kabinet is om in 2050 in de energieproductie minstens 30 procent biomassa te verwerken, dan moet er wat gebeuren. Dat halen we niet met bermgras, groen afval van tuinders of houtpulp uit timmerfabrieken. Dan is ook een grote inspanning van de agrarische sector nodig. Kenners zeggen dat die doelstelling overeenkomt met 20 miljoen ton biomassa. Daar is een jaarlijkse groei van 3 procent van de productie op landbouwgrond voor nodig. Dat is nu 1 procent per jaar.
In de landbouw geen overschotten meer, maar wel tekorten aan fossiele brandstoffen? Een boer hoef je niet te leren rekenen.
Energie is maar één aspect van de bio-economie. U kent het rijtje en de piramide die de waarde aanduidt van eten, medicijnen, vezels en verpakkingen, brandstof voor auto’s en vliegtuigen en op de laagste plaats de biomassa voor bij- en meestook in centrales. En waar gaat nu de meeste subsidie naar toe?
Het kunnen winnen, geschikt maken en toepassen van stoffen uit planten die bij u op het land staan, die wetenschap staat nog aan het begin. Er zijn bedrijven die colaflessen van reststoffen van waterzuivering maken of stoeptegels van aardappelen. We zullen zien dat de rol van boeren en telers in de huidige en in de bio-economie wordt herontdekt.

Hans Huijbers,