Compensatie tuinders redelijk, maar in hoeverre

Er is alle reden om ook zonder de boycot van Poetin eens goed te kijken naar de tuinbouw. Die produceert op onderdelen tot wel zeven keer de Nederlandse behoefte, maar de concurrentie op de wereldmarkt wordt steeds groter, bijvoorbeeld door Spanje en Polen. De prijzen staan door de toevloed zwaar onder druk.
Er is in de sector meer aan de hand dan het besluit van Poetin. Dat kan het moeilijk maken ‘eerlijk’ te kijken naar de situatie waarin individuele tuinders zich bevinden: hebben ze gewoon te veel risico genomen met investeringen; te veel ingezet op overnames om nog maar groter en efficiënter te worden, hebben ze te eenzijdig enkele afzetmarkten gekozen of is hun productaanbod te eenzijdig waardoor ze kwetsbaar worden? Zijn er redenen om toch eens serieus na te denken over een warme sanering van de sector?
Het zijn allemaal vragen die gesteld moeten worden om goed zicht te krijgen op de situatie. Het is goed om naast al deze overwegingen nog eens te kijken naar die tuinders die er zich op beroepen dat zij niets aan die boycot kunnen doen; die is het gevolg van de sancties van het Westen.
Er lijkt iets redelijks in te zitten. Tegelijkertijd: het is ook de politiek die via handelsmissies en onderhandelingen de Russische markt mede heeft ontsloten, tot en met toenmalig koningin Beatrix die de handen van Poetin, waaraan toen ook al bloed kleefde, moest schudden. Nu is de politieke situatie even anders.

Gedeelte van het hoofdredactioneel commentaar in het Friesch Dagblad van 18 augustus