Viva la vita

Leve het leven, het is voorjaar. De zon schijnt, alles groeit en bloeit. We kunnen allemaal volop vooruit in de bollenwereld. De meeste lelies zijn geplant, de eerste komen uit. De strijd tegen de natuur kan weer beginnen. Te droog, te nat, te donker, te licht. We zijn vol verwachting over wat het nieuwe seizoen zal brengen.
Spannend is het zeker. Alle bollen hebben in de winter diverse behandelingen ondergaan. Ze zijn gekookt, gesorteerd, ingevroren, bewaard en gedompeld. Nu maar hopen dat ze uitkomen, zodat ze ook weer kunnen groeien. Hebben we wel echt zo’n mooi leven?
Terwijl ik druk aan het werk ben, staat er een vrouw met een hondje te wenken. ‘Meneer, komen hier ook koeien in de zomer?’ Ik antwoord: ‘Ja hoor, u zegt het maar, we jagen zo de koeien in het bollenveld.’ Ik moet er even niet aan denken, koeien in een bollenveld. Dat komt nog ieder jaar voor, maar dan zijn het uitgebroken koeien.
Mevrouw loopt tevreden verder, maar draait toch nog even om. ‘Meneer, u houdt mij toch niet voor het lapje?’ Ik geef toe: ‘Ja mevrouw, ik houd u wel voor het lapje. Hier komen geen koeien, maar lelies.’ Ze antwoordt: ‘Oh, maar ik houd van lelies. Ik vind dat prachtige bloemen.’
Mevrouw loopt door. Geen koeien, maar lelies en nog blij ook. Wat kan het leven toch mooi zijn als het leven je toelacht. Is het wel zo mooi? Een week lang dreiging van nachtvorst, iedere morgen is het even onder nul. De tweejarige lelies die al 8 centimeter boven de grond staan, kunnen zomaar afvriezen.
Midden in het plantseizoen beginnen met beregenen is lastig, maar toch zal het moeten. Wanneer de grond vochtig is, straalt die warmte uit waardoor het net een paar graden warmer is in het jonge gewas. Dat kan net voldoende zijn om geen vorstschade te hebben.
Zoals elk jaar wil het in het begin niet met het beregenen. Buizen springen los, een slang is kapot. Bovendien waait het overdag te hard om de volle breedte mee te nemen. Ondertussen is wel alles mooi vochtig en de vorstdreiging is weer wat geluwd. Waarschijnlijk is het voor niets geweest. Toch blijft het goede gevoel. Het is weer gelukt. Strijd leveren, incasseren of overwinnen. En bovenal doorgaan, doorgaan en nog eens doorgaan.
Viva la vita. Wat een mooi leven.

Hans van de Heijden