Een 7,6!

Voor mij was een 7,6 op school gewoon een 8. En een 8 betekende goed. Dat is de waardering van de Nederlandse bevolking voor de agrarische sector. De agrarische sector heeft gewoon een goed imago. Terecht, we doen daar allen ons uiterste best voor.
De dag waarop dit cijfer bekend werd gemaakt, kreeg ik ook cijfers van het CBS onder ogen, gevolgd door een telefoontje van de Limburgse radiozender L1. De eerste vraag was wat ik dacht van de afname van het aantal agrarische bedrijven in de afgelopen vier jaar, in Limburg ongeveer vijfhonderd van de vijfduizend. Landelijk is dit niet anders.
De journalist vroeg of deze bedrijven allemaal op de fles waren gegaan. Ik antwoordde dat de meeste bedrijven gewoon zijn gestopt omdat er geen opvolging is. Ik vertelde hem ook dat dit de komende jaren vermoedelijk zo verdergaat en dat we ons daar als belangenbehartigers op voorbereiden.
De vraag welke sectoren het bijzonder moeilijk hadden, was natuurlijk vrij eenvoudig te beantwoorden. Maar de laatste vraag verraste me. De journalist vroeg waar het in de agrarische sector wel goed gaat. laat ik daar nou niet direct een antwoord op hebben.
En dat is nu precies het probleem. We worden gewaardeerd door de consument, onze klant, maar hoe krijgen wij daar iets voor terug, in de vorm van een goede en rechtvaardige prijs voor ons product, zodat we verder kunnen blijven investeren en innoveren?
Na het interview bleef ik achter met die vraag: Waar gaat het nu écht goed in de agrarische sector? Los van succesverhalen, die er zeker ook zijn. Ik stond eerlijk gezegd met de mond vol tanden.

Léon Faassen