Biofumigatie valt tegen als grondontsmetter

Dit is de conclusie van onderzoeker Johnny Visser van Wageningen UR. Hij gaf gisteren een toelichting op de werking van verschillende groenbemesters tijdens de Praktijkmiddag Suikerbieten bij PPO in Lelystad.

In onderzoek in Nederland en ook in bijvoorbeeld Duitsland en Denemarken zijn verschillende mengsels van groenbemesters voor biofumigatie getest op de werking tegen onder meer Pratylenchus-aaltjes en de bodemschimmel verticillium.

Effecten vallen tegen

'De effecten vallen steeds weer tegen', meldt Visser. 'Bij wortellesieaaltjes is vaak zelfs sprake van vermeerdering na het toepassen van biofumigatie.'

Bij biofumigatie wordt een gewas groenbemesters gehakseld en in de bodem ingewerkt. Daarna wordt de bodem afgedicht door aanrollen of eventueel afdekken met plastic.

De werking van biofumigatie is vooral gebaseerd op het omvormen van glucosinolaten in kruisbloemige gewassen tot de giftige stof isothiocyanaat. Deze stof is vergelijkbaar met de werkzame stof van onder meer metam-natrium.

Concentratie blijft laag

'Probleem is echter dat de concentratie van de werkzame stof die uiteindelijk in de bodem terechtkomt na biofumigatie erg laag blijft. Dat is nog geen 10 procent in vergelijking met metam-natrium', aldus Visser.

Verder blijkt de stof erg vluchtig, meldt de onderzoeker. 'Na één dag is de stof vrijwel niet meer terug te vinden in de bodem.'

Meer onderzoek

Om biofumigatie toch aantrekkelijk te maken voor grondontsmetting is volgens Wageningen UR meer onderzoek nodig naar geschikte gewassen en methoden.