Coating voor zaden en mestkorrels uit afvalwater

De bouw van de grondstoffenfabriek voor Kaumera is een wereldprimeur. De innovatie zorgt voor 20 à 30 procent minder slibafval, minder CO2-uitstoot en een energiebesparing van 30 tot 80 procent. De tweede fabriek komt volgend jaar bij waterschap Vallei en Veluwe in Epe.

'Kaumera is te gebruiken als biologisch afbreekbare coating voor zaden en mestkorrels. De kiemplantjes kunnen hierdoor sneller ontwikkelen en zijn minder kwetsbaar voor ziekten', zegt dijkgraaf Hein Pieper van waterschap Rijn en IJssel. 'De coating voor mestkorrels zorgt ervoor dat de voedingselementen gelijkmatiger vrijkomen en daardoor minder uitspoelen.'

Soort slijm

Kaumera is een soort slijm, dat bestaat uit een mengsel van suiker en eiwit. Van alle geproduceerde Kaumera gaat 90 procent naar ChainCraft in Amsterdam. Dit biotechnologiebedrijf heeft plannen om de coating voor zaden en mestkorrels officieel te laten testen. De eerste laboratoriumproeven zijn veelbelovend.

Kaumera is veelzijdig. De overige 10 procent wordt gebruikt voor onderzoek naar toepassingen in onder andere de bouw. Kaumera is geschikt voor coatings en composietmaterialen en kan water afstoten en absorberen. De grondstof is ook brandvertragend en kan fungeren als bindmiddel, lijmmiddel of onderdeel van verfstof.

Circulaire economie

De winning van Kaumera is in principe mogelijk bij alle 73 zuiveringsinstallaties met Nerada-technologie. 'We zouden dan een flinke bijdrage kunnen leveren aan de circulaire economie', geeft Pieper aan. 'De winst zit vooral in minder afval. Dat scheelt kosten en we krijgen er ook nog wat voor terug.'

De grondstoffenfabriek in Zutphen ligt naast de rioolwaterzuivering, die 500 à 550 kuub proceswater per uur van FrieslandCampina verwerkt. Dit proceswater is goed voor de productie van 300 à 400 ton Kaumera per jaar. De fabriek in Epe maakt gebruik van gezuiverd rioolwater. 'Proceswater is geen afval en dat maakt het qua procedures makkelijker', legt de dijkgraaf uit.

De productie van Kaumera is tot stand gekomen door een samenwerking tussen TU Delft, waterschap Rijn en IJssel, waterschap Vallei en Veluwe, kenniscentrum Stowa, ingenieursbureau Royal HaskoningDHV en ChainCraft. De fabriek kost 13,6 miljoen euro en moet na zes testweken volop draaien.