'Jubileum op de boerderij'

Spontaan weekendje weg? Gezellige barbecue met vrienden? Kuilen? Plannen werd het nieuwe toverwoord. De eerste jaren heb ik nog mijn vaste baan gehouden en hield me ik vooral bezig met de administratie van de boerderij. Beetje traditioneel misschien.

Uiteraard heb ik met veel plezier ook geholpen met kuilen of koeien halen uit het land. Heel veel vragen heb ik gesteld over het hoe en waarom en me geprobeerd te verdiepen in wat er speelt in de melkveehouderij en de agrarische sector.

Het is misschien niet altijd makkelijk om als partner in een bestaand bedrijf te komen wonen en werken, waar bestaande rollen en patronen worden voortgezet en tradities in ere worden gehouden. Soms lees ik mooie en inspirerende verhalen van boeren en boerinnen die zich direct als gelijkwaardige partner hebben ingezet.

Bij mij was dat minder het geval, ik heb hierin echt moeten groeien en ik ben de afgelopen jaren vooral op zoek geweest naar mijn rol op het bedrijf. Wat zijn mijn kwaliteiten, wat past bij mij, waar krijg ik energie van?

Maar ook: wat ligt er aan werk en wat moet er gebeuren? En bovenal: waar willen we naartoe met de boerderij? Mij zul je niet snel sleutelend aan een trekker op het erf vinden, want ik heb nu eenmaal twee linkerhanden. Wel vind je me tussen de koeien in het land, achter de computer (dat vindt mijn man nog steeds niks) en vooral in gesprek met anderen. Of dit nu kinderen, politici of adviseurs zijn.

Die zoektocht naar mijn rol is zeker niet uniek. En ook nog niet ten einde. Ik vind het erg leerzaam en interessant om te blijven leren, me te ontwikkelen en vooral kennis en ervaringen te delen. Niet alleen leren uit studieboeken, maar vooral door persoonlijke gesprekken met collega's, bedrijfsbezoeken en mijn Nuffield Scholarship. Zodat ik over een aantal jaren weer een jubileum kan vieren.