'Arbeidskrapte? Werkgever is nu vooral aan zet'

Het aantal werklozen in Nederland is historisch laag. Bestaande werknemers die meer uren gaan werken, zouden wat verlichting kunnen brengen. Vooral zzp’ers zouden wel te porren zijn om de arbeidsuren uit te breiden.

Uitbreiding van arbeidsmigratie is nauwelijks een optie omdat in deze groepen amper ruimte is. Werknemers en arbeidsmigranten hebben ervaren dat in sommige andere sectoren, wellicht ook dichter bij huis, de werkomstandigheden gunstiger zijn. Het werken in de kas, in de stal of op het land is dus lang niet meer de enige optie. Daarbij neemt de welvaart ook in eigen landen toe.

Werkgevers in de land- en tuinbouw moeten flink concurreren met andere sectoren. De vraag is of hier tijdig op is ingespeeld? Enerzijds door het imago van de agrarische sector als aantrekkelijke werkgever op te krikken. En anderzijds door de arbeidsvoorwaarden op peil te houden om potentiële arbeidskrachten over de streep te krijgen.

De ongekende krapte op de arbeidsmarkt zorgt ervoor dat werkgevers kritischer kijken naar de processen binnen het bedrijf en investeren in de digitalisering en robotisering. Bij de overheid wordt aangedrongen op het aanpassen en versnellen van regelgeving, maar enkel wijzen is niet genoeg.

Werkgevers en hun organisaties hoeven niet te wachten tot de overheid met de eerste wijzigingen voor de arbeidsmarkt komt. Goed personeel behouden is net zo moeilijk als goed personeel werven. En dat is nu eenmaal primair de verantwoordelijkheid van de werkgever zelf.