'Oogkleppen af en de kop uit het zand'

Het signaal van de burgers aan de provinciebesturen is duidelijk en ik hoop dat dat signaal ook is doorgedrongen in Den Haag. In veel provincies mag de uitslag immers meer worden gezien als kritiek op het landelijke beleid dan op het provinciebestuur.

Overigens vind ik dat er te veel wordt gepraat over proteststemmen. Daarmee doe je veel welingelichte kiezers schromelijk tekort. De samenleving heeft laten zien hoeveel belang ze hecht aan een goede toekomst voor boeren en tuinders in Nederland en daarmee aan haar eigen toekomst. Deze politieke aardverschuiving is niet alleen een teken dát het anders moet, maar voor de goede verstaander ook hóe het anders moet.

Wat ik in de aanloop naar de verkiezingen en ook in de dagen erna opmerk, is dat een stem tegen het huidige beleid niet een stem voor stilstand is. Dat is het nooit geweest. Het gevoel dat beleid werd opgelegd in plaats van dat er van onderop werd samengewerkt aan oplossingen, leidde tot weerstand.

Hopelijk komt daar nu verandering in en wordt er geluisterd naar de stem van de redelijkheid. Het wordt boeren en tuinders vaak verweten, maar voor politici geldt het net zo hard: met de hakken – en de kop – in het zand bereiken we niks.

Als LTO zeggen we dat al jaren. Tot nu toe leek het aan dovemansoren gericht. Ik zou echter niet weten hoe de stem van 15 maart nog luider kan. Mijn boodschap aan de dames en heren politici is dan ook: oogkleppen af, verder kijken dan de neus lang is, de flexibiliteit die je van ons verwacht ook zelf betrachten en om dan toch maar met de woorden van Remkes te eindigen: samen kijken naar wat wél kan.