'Zal doelmatigheid ooit weer uitgangspunt worden van overheidsbeleid?'

Tijdens de introductiebijeenkomsten werden deze woorden erin gehamerd en tijdens de raadsvergaderingen waren dit steevast de eerste twee vragen bij nieuw te ontwikkelen beleid: 'Is de maatregel doelmatig?' (Lees: zijn de kosten wel in verhouding met het na te steven doel?) En: 'Is het wel doeltreffend?' (Lees: gaan de maatregelen wel substantieel bijdragen aan het na te streven doel?)

De woorden doelmatig en doeltreffend zijn me bijgebleven omdat ik vind dat overheid en politiek een grote verantwoordelijkheid hebben bij beleid dat gemaakt wordt en welke impact dat heeft op de samenleving.

En daar zat ik dan aan de keukentafel met een adviseur om de Gecombineerde opgave in te vullen. Ik heb nog nooit gebruikgemaakt van een adviseur om deze in te vullen. Dit keer dus wel en ik was blij met zijn deskundigheid en het tot in detail beheersen van het systeem.

Maar het resultaat van de kosten, de vele uren werk en voorbereiding is ronduit bedroevend. We zijn van 32 naar 227 percelen gegaan, waarvan de kleinsten een paar vierkante meter groot. We zijn een kleine 3 hectare kwijtgeraakt en moeten voor het eerst een paar honderd kuub mest afzetten of de veestapel laten krimpen.

Als ik net klaar ben, word ik door een collega-akkerbouwer gebeld. Hij is nog veel meer grond kwijtgeraakt, heeft nog veel meer percelen gekregen en moet voor 1 oktober zijn hoogstwaarschijnlijk dan nog groeiende aardappels uit de grond halen.

Ik zucht: 'Zouden doelmatigheid en doeltreffendheid ooit weer het uitgangspunt worden van nieuw te ontwikkelen overheidsbeleid?'