'Prijsafspraken ten koste van de eierproducent'

Toch maar eens even op de site van de ACM gekeken wat er dan allemaal in de stukken staat. Wanneer je er zo eens doorheengaat, krijg je een bepaald beeld van hoe zaken zijn gegaan.

Met appjes sturen onder collega’s is niks mis, maar hier zit geen woord Spaans bij met het oog op wat de onderliggende bedoeling is. Een schoolvoorbeeld van prijsafspraken maken ten koste van de producent van de eieren. En omdat het gaat om de grotere pluimveehouders, zijn bedragen van 100.000 euro en meer per pluimveebedrijf meer regel dan uitzondering.

Een heel zure constatering als je dit als pluimveehouder leest en jouw afnemers erbij staan met naam en toenaam. Of je je dan bedrogen voelt...? Ik zal even geen sterkere bewoordingen gebruiken. Ik kan me zomaar voorstellen dat er wel wat verzoeningsgesprekken nodig zijn en er hier en daar meer rookt dan alleen de vredespijp.

Hoe gaan we soortgelijke zaken voorkomen in de toekomst? Het begint ermee dat pluimveehouders in studieclubs of anderszins elkaar op de hoogte houden. Wat betaalde je en wat ontving je voor producten op je bedrijf? Ken je de markt voldoende om te weten of een aanbod juist is? Zo niet, dan is het zaak je te laten adviseren of via een collectief te verkopen.

Onderling vergelijken is belangrijk om zicht te houden op waar je staat met je bedrijf. Dat is ook onderdeel van goed ondernemerschap en draagt bij aan steeds scherp zijn op en in je bedrijfsvoering.