Techniek van graslandbevloeiing op erfgoedlijst Unesco

Graslandbevloeiing is een techniek waarbij landschapsbeheerders rivierwater via geulen over weilanden laten stromen. Hierdoor komen water en voedingsstoffen op het land terecht, waardoor het vruchtbaarder wordt, minder snel uitdroogt en beter tegen vorst bestand is. Graslandbevloeiing zorgt ook voor meer biodiversiteit. Nederland kent graslandbevloeiing al vanaf de middeleeuwen.

In Nederland gebruiken twee gemeenschappen de techniek: Het Lankheet (Overijssel) en De Pelterheggen (Noord-Brabant). De kennis gaat daar over van generatie op generatie. Tussen de beoefenaars in Nederland, Oostenrijk, België, Zwitserland, Duitsland, Luxemburg en Italië bestaan veel internationale contacten.

Nederland droeg de techniek vorig jaar voor, samen met bovenstaande landen, voor de erfgoedlijst. Daar staan bijvoorbeeld ook het ambacht van de molenaar en de corsocultuur op. De voluit geheten Internationale Representatieve Lijst van Immaterieel Erfgoed van de Mensheid bestaat uit tradities, rituelen, gebruiken en ambachten die mensen willen doorgeven aan volgende generaties.

Ook het Rotterdamse Zomercarnaval werd aan de lijst toegevoegd, zo werd besloten tijdens een jaarlijkse bijeenkomst van het comité van het Unesco verdrag immaterieel erfgoed in Botswana.