'We zijn niet goed in penalty's nemen'

Ik heb er een aantal gevolgd. Telkens dezelfde werkwijze, de kandidaat-bewindspersonen kregen eerst elk een paar minuten om zichzelf te introduceren. Daarna mochten Kamerleden één vraag per fractie stellen. Na beantwoording volgde er meestal nog een paar vragenrondes.

Dit nieuwe fenomeen was voor de politiek een mooie gelegenheid geweest om het goede voorbeeld te geven. Een voorbeeld als tegenhanger van polarisatie en zwart-witdenken. Iets wat breed waarneembaar is en waar met regelmaat de media, tot mijn grote spijt, een versterkende rol in speelt. Ik had het er onlangs met een journalist over.

Het stoort mij dat er weinig ruimte is voor nuance en je gelijk in hokjes wordt geplaatst. Ben je kritisch over de kritische depositiewaarde? Dan ben je een stikstofontkenner en sta je buitenspel bij een deel van de politiek en samenleving. Zeg je dat het steeds grilliger wordende weer een teken van klimaatverandering kan zijn? Dan ben je een klimaatdrammer en sta je buitenspel bij een ander deel van de politiek en de maatschappij.

Ik had het daarom mooi gevonden als de politici de gelegenheid hadden aangegrepen om wat interesse in elkaar te tonen. Er hadden bijvoorbeeld verdiepende vragen gesteld kunnen worden of ze hadden eens naar elkaar kunnen luisteren. Niets van dat alles, ik zag dat ze vooral vragen stelden waar de veroordeling van afdroop. Waarschijnlijk tot groot genoegen van hun achterbannen.

Om in voetbaltermen te blijven spreken, voor de politiek lag de bal op de stip om het goede voorbeeld te geven. Helaas zijn we in Nederland nooit zo goed in penalty's nemen.