'Gemakzuchtige journalistiek'

Een klassieke reflex: het gaat slecht met de natuur en vanzelfsprekend wordt naar 'de intensieve landbouw' gewezen als bron van alle kwaad. Het is onterechte, kwalijke en gemakzuchtige journalistiek. Terecht schoot het veel boeren en tuinders in het verkeerde keelgat.

Al tientallen jaren investeren boeren (in alle Nederlandse weidevogelkerngebieden) in maatregelen om het biotoop te verbeteren: uitgesteld en gefaseerd maaien, een lagere mestgift, bekalking, hogere grondwaterstanden, nestbescherming. Het zijn maatregelen waar honderden boeren en vele anderen met passie voor weidevogels zich jaarlijks voor inzetten.

Maar steeds meer boeren raken gedesillusioneerd. Want waarom blijven investeren in milieucondities als legsels massaal worden opgegeten door predatoren als ooievaars, vossen, marters, huiskatten, kraaien, reigers en roofvogels? Dát is de praktijk waarmee zij geconfronteerd worden.

De afname van weidevogels komt door meerdere factoren. Klimaatverandering en de toename van droogte en wateroverlast hebben enorme effecten. Dat geldt ook voor windmolens en zonneparken. En voor de toenemende ruimtedruk als gevolg van woningbouw en recreatie. Maar bovenal voor de ongekend hoge predatiedruk.

Als de overheid echt werk wil maken van het verbeteren van de weidevogelstand, dan moet ze predatiebeheer toestaan. Te veel predatoren leidt tot te weinig weidevogels: daar kan geen omgevingsconditie tegenop. En de journalistiek moet af van het gemakzuchtige frame dat de agrarische sector aan alles schuldig is.