'Waarom moet het steeds groter, nieuwer en meer?'

We kozen voor een bioboerderij. Voor een leven waarin we zorg dragen voor een stukje natuur op deze hele grote aardbol. Zodat we daar voor een goede bodemgezondheid kunnen zorgen en gezonde voeding voor consumenten kunnen produceren. Dat doen we hier met veel plezier voor het werk.

Maar met biologisch komt ook de wens voor lokaal en niet het allergrootste. En daar gaat het mis in Nederland. Alles moet groot, groter, grootst. Meer grond, hoge melkproducties en grote dure trekkers. Die zagen er prachtig uit tijdens de lichtjestocht. Maar wat hebben we veel grote trekkers bij elkaar in dit kleine landje.

En alhoewel dat handig is, vraagt het ook veel van de boer. Het vraagt veel om alle kosten te dekken voor het voeren van de veestapel, het behouden van goede machines, voor alles eigenlijk. Vooral omdat alles grootschalig moet, met hoge producties en veel leningen.

We denken soms dat we ver vooruit zijn met onze techniek en kennis. Maar voor de gezondheid van de bodem en het product dat we maken is het ook niet gek om soms een beetje terug te schakelen. Helaas niet echt iets wat goed mogelijk is in de huidige omstandigheden binnen deze maatschappij. Verkleinen leidt vaak tot definitief stoppen en dat willen we niet.

Maar in het buitenland zie ik het wel gebeuren. Daar kan het wel anders. Haast en altijd bezig moeten zijn, zit echt in onze cultuur. En ik denk dat het daarom soms lastig is om bij de dingen stil te staan. Gewoon even in het moment te zijn. En misschien ook wel het ding dat je doet met meer focus kunnen doen.

Dan is simpel niet altijd slechter. En met biologisch in gedachten voelt het een beetje raar om voor groter, nieuwer en meer te gaan. Bij de keuze om voor biologisch te gaan, kies je ook voor duurzaamheid. Meer verse producten van de lokale boer. Simpel. Leven in eenvoud en tevreden zijn met de kleine dingen.

Wanneer mogen we die keuzes ook weer maken binnen onze bedrijven? En kunnen we dan een heel klein beetje teruggaan naar de eenvoud van paard en wagen en het voeden van de buurt en niet de hele wereld?