Schapen en geiten delen meer dan weide: ziekteoverdracht ligt op de loer

Royal GD noemt Caprine arthritis encephalitis (CAE), zwoegerziekte, Caseous lymfadenitis (CL), paratuberculose en verschillende abortusverwekkers. Door scherp te zijn bij aanvoer, gezondheidscertificaten te controleren en beide diersoorten structureel te monitoren, kunnen insleep en verdere verspreiding van infecties worden voorkomen.

Het CAE-virus bij geiten en het zwoegerziektevirus bij schapen lijken sterk op elkaar. Daardoor kunnen geiten besmet raken via schapen en andersom. Daarom is het in deze situatie verplicht om zowel aan zwoegerziektecertificering als aan CAE-certificering deel te nemen.

CL-certificering schapen

Voor CL bestaat er een certificeringsprogramma voor geiten, maar nog niet voor schapen. Dat betekent dat geitenhouders die ook schapen houden, extra alert moeten zijn. Schapen kunnen CL ongemerkt bij zich dragen en zo alsnog een risico vormen voor gecertificeerde geiten.

Zonder aanvullende monitoring bij de schapen kan de bacterie via de schapen op het bedrijf binnenkomen of op het bedrijf blijven circuleren, ook als de geiten deelnemen aan het certificeringsprogramma.

Goede bioveiligheid en regelmatige controle van beide diersoorten blijven daarom belangrijk. Vooral de jaarlijkse scheerbeurt van schapen, waarbij eventueel aanwezige CL-bulten opengaan, is een risicomoment.

In- en uitscharen

In- en uitscharen brengt voor gecertificeerde schapen- en geitenbedrijven specifieke risico's mee, omdat de certificeringsstatus alleen behouden blijft wanneer alle dieren op het bedrijf afkomstig zijn van eveneens gecertificeerde bedrijven.

Bij inscharen moet vooraf worden gecontroleerd of het herkomstbedrijf aantoonbaar gecertificeerd is, anders kan de eigen status direct komen te vervallen. Daarnaast moeten identificatie- en regristratie (I&R)-meldingen exact kloppen, inclusief aan- en afvoerdata. Dat geldt ook bij het uitscharen van dieren.