Nieuwe EU-strategie moet veehouderij weerbaar maken

Als voorbereiding heeft het Europees Parlement een zogenoemd tussenakkoord gesloten. In een plenaire stemming hebben Europarlementariërs ingestemd met een niet bindend rapport over een duurzame veehouderij. Het rapport kreeg brede steun: 426 parlementariërs stemden voor, 119 tegen en 40 onthielden zich.

Volgens het aangenomen advies van het Parlement kan de veehouderij ook bijdragen aan de oplossing van zaken als klimaatverandering en voedselzekerheid en is de sector niet alleen een veroorzaker van milieuproblemen. Wel zal de veehouderij zich volgens het rapport moeten aanpassen om weerbaar en toekomstbestendig te blijven.

Verdeling marge

Een belangrijk punt is dat boeren een betere positie moeten krijgen in de voedselketen. Dit moet zorgen voor een betere verdeling van de marge en tot betere prijzen voor agrariërs. Het tussenakkoord vermeldt wel dat daarvoor eenvoudigere regels voor veeteelt en dierenwelzijn nodig zijn. Daarnaast moet de directe inkomenssteun uit het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) blijven bestaan.

De Europese Commissie zelf heeft al laten weten wat de hoofddoelen van de EU Livestock Strategy gaan zijn. Ten eerste moet de veehouderij duurzamer worden. Dat betekent minder uitstoot van onder andere methaan en stikstof, bijvoorbeeld door slimmer voer, beter management en nieuwe technieken. Ook moet het gebruik van antibiotica verder omlaag, met meer aandacht voor preventie en diergezondheid.

Veranderende vraag

Tegelijk wil de Commissie dat boeren er een inkomen aan kunnen blijven verdienen. De sector staat onder druk door stijgende kosten, veranderende vraag van consumenten en internationale concurrentie. Doel van de strategie is ook om boeren weerbaarder te maken tegen marktproblemen, dierziekten en geopolitieke spanningen.

De Europese Commissie presenteert de strategie naar verwachting op 7 juli. Daarna bespreken het Europees Parlement en de EU landen in de Raad van ministers het voorstel. De strategie is niet juridisch bindend. Het moet gezien worden als een richtsnoer voor toekomstige regelgeving.