Steenmeel levert weinig voordeel op dalgrond

Steenmeel in de vorm van zeoliet en bioliet wordt doorgaans toegepast om de beschikbaarheid van nutriënten voor gewassen te verbeteren. Bij verwering van steenmeel komen mineralen als calcium en magnesium langzaam vrij. Daarnaast kan steenmeel sporenelementen aan de bodem toevoegen en de bindingscapaciteit van de bodem voor nutriënten vergroten.

In de meerjarige proef op dalgrond van 2014 tot en met 2018 werd jaarlijks 3 ton per hectare toegepast binnen een standaard veenkoloniaal bouwplan en vergeleken met een situatie zonder steenmeel. De resultaten laten zien dat de maatregel weinig effect heeft op de gewasopbrengst. Ook na vijf jaar zijn geen duidelijke opbrengstverschillen gevonden.

Beschikbaarheid nutriënten blijft beperkt

Volgens de betrokken onderzoekers is een mogelijke verklaring dat de mineralen uit steenmeel in het gematigde Nederlandse klimaat relatief langzaam vrijkomen. Daardoor blijft de beschikbaarheid van nutriënten voor het gewas beperkt. Dat terwijl de extra aanvoer van steenmeel wel zorgde voor ongewenste hogere overschotten van calcium, magnesium en natrium.

Ook op andere bodemkenmerken werd weinig effect gevonden. De bodemstructuur veranderde niet en de indringingsweerstand bleef vergelijkbaar met die van de standaardpraktijk. Daarnaast werden voor organische stof en waterhuishouding geen duidelijke veranderingen vastgesteld. Het effect op bodemleven, schimmels of plantparasitaire aaltjes is niet bekend.

Tot slot pakt steenmeel toedienen economisch gezien ongunstig uit. De kosten voor aanvoer en toepassing bedragen jaarlijks 340 euro per hectare. Omdat opbrengsten nauwelijks stijgen, heeft steenmeel per saldo een negatief effect op het bedrijfsresultaat.