‘We moeten knokken voor perspectief’

Boeren en tuinders snakken naar duidelijkheid. Dat begrijp ik heel goed. Op dit moment ontstaat er namelijk een lappendeken van beleid. Provincies en gemeenten ontwikkelen eigen normen voor gewasbescherming om rechtszaken het hoofd te bieden. Tegelijkertijd probeert men lokaal oplossingen te bedenken om vergunningverlening weer op gang te krijgen.

De intenties zijn vaak goed. Zeker op het platteland zie ik bestuurders die het belang van een sterke agrarische sector erkennen. Maar zonder duidelijke landelijke kaders ontstaan er gedrochten van beleid. Daarom is regie vanuit Den Haag noodzakelijk.

Agrariërs moeten kunnen rekenen op heldere wetgeving en op een overheid die staat voor afspraken die zij zelf maakt. Wie investeert in innovaties, technieken of bedrijfsvoering moet erop kunnen vertrouwen dat dit ook perspectief biedt voor de toekomst.

Vroegtijdig invloed uitoefenen

Duidelijkheid alleen is niet genoeg. Want als dit betekent dat bedrijven geen toekomst meer hebben, schieten boeren en tuinders er niets mee op. Dat is waarom wij als LTO (Noord) in gemeente- en provinciehuizen en in Den Haag aan tafel zitten. Als het spannend wordt, moeten wij vroegtijdig invloed uitoefenen en onwerkbare plannen van tafel krijgen of bijsturen. Ik zie dit als onze verantwoordelijkheid.

Terwijl ik deze column schrijf, zitten enthousiaste bedrijfsopvolgers bij mij aan tafel en woon ik tussen Natura 2000-gebieden waar het debat over gewasbescherming dagelijks speelt. Dan voel je hoe belangrijk het is om te blijven knokken voor werkbaar beleid, duidelijkheid én toekomstperspectief voor boeren en tuinders.