MOB-voorman Vollenbroek over stikstofaanpak Gelderland: ‘Juridisch gezien kansloos’

Provincie Gelderland heeft onlangs diverse initiatieven genomen in het kader van de Versnellingsaanpak Stikstof, waaronder het strokenbeleid en de beleidsregels salderen. Hiermee wil de provincie de vergunningverlening weer op gang brengen. In gesprek met Nieuwe Oogst zei Mol hierover dat ze hiervoor de provinciale organisatie ‘bijna heeft leeggetrokken’.

Een verspilling van tijd en geld, stelt Vollenbroek in reactie op de Gelderse plannen. De conceptnatuurvergunningen die de provincie heeft gepubliceerd, zouden er volgens MOB toe leiden tot de aantallen dieren, meestal vleeskalveren, fors gaan toenemen. ‘Dit staat de provincie toe door het gebruik van chemische luchtwassers in de stallen.’

Reductie niet duidelijk

Een onderdeel van de Versnellingsaanpak Stikstof zijn de beleidsregels salderen. Die maakt een reductie van 35 procent stikstofemissie verplicht voor nieuwe ontwikkelingen. Volgens MOB is niet duidelijk wat de beleidsregels gaan opleveren aan daadwerkelijke reductie. Ook wordt volgens de milieuactiegroep in de verleende vergunningen helemaal niet duidelijk wat de noodzakelijke reductie is volgens de provincie.

MOB stelt dat er toegewerkt zou moeten worden naar een krimp van de veestapel. ‘Nu er in het geheel niet duidelijk is dat het ingezette beleid voldoende zal zijn om de verslechtering van de natuur op de Veluwe tegen te gaan, zouden er geen natuurvergunningen meer verleend moeten worden waarbij de aantallen dieren toenemen.’

Lees ook: 'Langer wachten is niet verantwoord, we moeten van het stikstofslot af'

De actiegroep stelt dat de ruimte die ontstaat door het toepassen van een emissiereducerende techniek als de chemische luchtwassers door Gelderland wordt gebruikt om nog meer dieren te kunnen houden. ‘Dit terwijl de werking van de chemische luchtwassers ook nog geenszins zeker is en onderhavig is aan onderzoek. Als de werking van de chemische luchtwassers wel zeker zou zijn, zou die ruimte naar de natuur moeten gaan en niet naar de uitbreiding met het aantal dieren.’